X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "School en studie" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Echt sexy leesverslag

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
+9
  Goed artikel ( +10 )
  Slecht artikel ( -1 )
RSS van jamiemeyer jamiemeyer Auteur op infoyo sinds
07 Oktober 2008


Bekijk het profiel van jamiemeyer
Datum: 16-10-2008
Auteur: Jamiemeyer
InhoudsopgavenSchrijver, titel, uitgeverij, aantal blz, samenvatting en titelverklaring De verdieping, vragen beantwoorden en een tekst in een ander perspectief De leeservaringinformatie over de schrijfster

Renate Dorrestein, Echt sexy, uitgeverij contact, 2007, 221 Blz.

Samenvatting
Fiebie Koolveld is de 13-jarige tiener die in een hoofdstuk 1 te horen krijgt dat haar beste schoolvriendinnetje verdwenen is. Het is een vreemde school waar Fiebie op zit: het schoolplein wordt gedomineerd door drugsdealers. De bekendste onder hen is Klimwand, een vieze jongen met allemaal puisten op zijn gezicht. Daaraan heeft hij dan ook zijn bijnaam te danken. Hij wordt de rest van de roman een geduchte tegenstander van Fiebie. Hij zit haar steeds achterna en wil haar ontvoeren zodat hij losgeld krijgt van Fiebie’s rijke ‘vader’, Johnny.
Johnny is niet Fiebie’s echte vader. Hij heeft 7 jaar geleden een relatie gekregen met Fiebie’s moeder. In de loop van het boek wordt beetje bij beetje duidelijk dat Fiebie’s moeder afgelopen winter is overleden.
Fiebie woont dus nog steeds bij haar stiefvader Johnny. Een biologische vader heeft Fiebie niet echt, omdat ze het product is van de spermabank. Intussen heeft stiefvader Johnny een nieuwe vriendin gekregen; Puck. Fiebie noemt haar telkens ‘de stiefheks’. Puck is heel erg dom, maar ze doet niet echt onaardig tegen Fiebie.
Op een avond gaat ze naar een galafeest waar Johnny uiteindelijk een toespraak houdt voor het welzijn van de kinderen, zelfs van de ongeboren foetus. Klimwand is ook op het feest, hij denkt dat hij met Fiebie mee kan naar het gala. Zo ontdekt hij ook dat haar stiefvader best wel rijk is. Op het feest ontmoet Fiebie Shireen, de baas van Johnny. Fiebie wil graag een goede jurist hebben die vermiste meisjes opspoort. Omdat ze denkt dat de politie niks doet, probeert ze zelf actie te ondernemen om haar vermiste vriendin Sacha terug te vinden. Van de bazin van Johnny, Shireen, krijgt ze het adres van het bedrijf Van Hamelen Telecom. Ze heeft haar opgezocht terwijl ze op het strand masterclass gaf in Zandvoort. Shireen beweert dat ze op het punt staat om naar Argentinië te vertrekken. Ze geeft het adres aan Fiebie. Van Hamelen heeft een opsporingsbedrijf voor vermiste meisjes, maar hij doet tevens in mobiele telefoons. Intussen heeft ze een Chinese vriendin opgedoken (Mind–your-step) die bij de metro-ingang voor een geringe vergoeding metrobezoekers waarschuwt voor de roltrap. Het enige wat dit meisje zegt is ‘Mind your step, mind your step’. Op een dag wordt ze afgetuigd door enkele mannen die op hun beurt weer worden afgetuigd. Fiebie kan het niet aanzien en neemt ‘Mind your step’ mee. Ze rennen naar de Bijenkorf en knappen zich een beetje op. Dan neemt ze Mind Your Step mee naar Van Hamelen. Van Hamelen vraagt Fiebie om bonnen voor nieuwe mobiele telefoons aan blonde meisjes uit te delen. Bij het bedrijf ontmoet ze ook Happy, een ander meisje dat ook deze taak heeft. Ze geeft Mind Your Step af bij het bureau en Van Hamelen zal ervoor zorgen dat ze snel weer op haar bestemming is. Happy & Fiebie gaan samen (midden in de nacht) naar een lollipopparty waar ze bonnen voor mobiele telefoons uitdelen aan kinderen van een basisschool. Er wordt door de vertelster aardig de draak gestoken met de ouders die steeds meer toegeven aan de grillen van hun kinderen. Ook wordt er een sneer uitgedeeld naar Breezer-sletjes, die jongens pijpen voor een blikje frisdrank of een stel nieuwe Nikes. Na de party bezoeken ze een bar waar ze wat gaan pokeren. Happy wint en Fiebie heeft bijna geen geld meer: ze betalen met een bon voor een afhaalmobiel. Van Happy hoort Fiebie dat Mind Your Step al op haar bestemming is, daar is ze erg blij mee. Daarna vertrekken ze weer naar de afhaalbalie van Van Hamelen Telecom, maar de mobieltjes zijn op. Er is ook een 5-jarig meisje dat Fiebie naar binnen ziet gaan, maar ze komt niet meer terug. Fiebie vraagt zich af hoe dat kan, maar ze gaat er niet naar binnen om te kijken waar het meisje is gebleven. Ze bedenkt zich dat het wel eens tijd wordt om naar de moeder van Sacha Waterman te gaan. Die is heel nerveus, want de politie komt er aan om te vertellen dat er wat van Sacha gevonden is. Hier neemt het verhaal een wending die de geloofwaardigheid niet ten goede komt. De politieagenten geven een zak af waarin een glazen pot zit, waarin de afgesneden vagina van Sacha zit. ''Een flamoes. Een bloody beflap! Een dwars overlangs genaaide gleuf! (blz. 158) Fiebie moet de deur opendoen, Sacha’s moeder wil dat niet. Fiebie is in shock over wat ze terugkrijgt van de politie. Ze vlucht met de zak weg en komt Klimwand tegen die de zak openmaakt. Ze vlucht van hem weg in een taxi waarin toevallig ook Happy zit. Ze rijden naar de afhaalbalie van Van Hamelen en komen daar het kleine meisje weer tegen dat duidelijk onder invloed van drugs is gebracht. Happy doet nu uit de doeken dat er sprake is van een bedrijf met kinderhandel en dan komt ook ineens Klimwand weer op de proppen. Op een bepaald moment slaat Happy met de glazen pot op het hoofd van Klimwand die dat niet overleeft. Fiebie weet echt niet meer wat ze moet doen en beseft dat ze een goede jurist nodig heeft. Ze gaat naar Johnny. Op het bedrijf waar hij werkt heerst paniek, maar Fiebie weet zich door te dringen tot zijn kantoor waar hij met een jurist dingen doorneemt die niet voor de oren van Fiebie bedoeld zijn. Ze zitten in de handel met geënsceneerde ontsnappingen. Ook hoort Fiebie dat Shireen wil overstappen naar justitie en wat zaken aanhangig wil maken zodat ze er zelf beter van wordt. Fiebie wordt door Johnny weer weggestuurd en ze gaat weer naar de afhaalbalie. Het lijk van Klimwand is opgeruimd. Happy heeft het lijk in de vriezer gelegd. Het blijkt dat ze dat wel meer doen met de lijken van blonde meisjes. Deze werden zo behoed voor de handel in seksslavinnen. Beter dood dan seksslavin, dan is de mening van Happy en Van.
Fiebie vertelt Happy dat ze geen moeder meer heeft. Happy onthult daarna de handel in de meisjes van het telecombedrijf. Zo zal het ook met Mind Your Step zijn gegaan. Fiebie heeft Happy ondertussen vertelt van de plannen van Shireen. Fiebie denkt dat Shireen Van daar ook bij wil betrekken, daarom vertrekt Van naar een ander eiland. Happy moet hem achterna, zodat ze minder kans hebben om te worden opgepakt. Van vraagt of Fiebie op de zaak wil passen, na een paar weken zullen ze terugkomen. Op het kantoor hebben ze een papagaai, Nokia. Fiebie neemt hem mee naar het park en laat hem daar vrij. Daar wordt ze nog aangesproken door een soort loverboy, maar ze gaat niet op zijn verleidende voorstel in. In het laatste hoofdstuk heeft Shireen wereldwijd bekend gemaakt wat de kinderhandel inhoudt. Fiebie besluit het verhaal van Sacha op te schrijven op haar laptop. Haar moeder en Sacha zullen elkaar ontmoeten in de hemel. Dat stelt ze zich zo voor als het begin van het verhaal. Ze begint te schrijven. “Ik ben Fiebie Koolveld. Ik ben voor niemand bang.”

Titelverklaring
‘Echt sexy’ is een uitdrukking die in het boek voorkomt. Het is een uitdrukking die Fiebie gebruikt als ze dingen omschrijft of vertelt. Bijvoorbeeld: ”Maar het leukst zijn woorden die van hun betekenis zijn losgezongen”, zei ze. Die vind ik echt sexy. “ (Fiebie’s moeder tegen Fiebie, op blz. 39) De verdieping.
A

Door wiens ogen zie je de gebeurtenissen?
- Fiebie Koolveld is degene waar het boek eigenlijk om draait, zij verteld alles in het boek en je ziet en leest alles dus ook vanuit haar ogen en haar perspectief. Alles wat er gebeurd geeft zij reactie op en verteld zij.
Welk vertelsituatie is er gebruikt?
- De ikvertelsituatie.
Wat zijn de kenmerken van die vertelsituatie
- je ziet alles door Fiebie haar ogen en zij is de ikpersoon in het boek. Je bent volledig gebonden aan het perspectief van de ik-figuur. Je komt de gedachtes en gevoelens van de ikpersoon te weten. Van de andere personages kom je niets meer te weten dan het beeld van de ikpersoon.
Wat zijn de effecten van die vertelsituatie?
- Het kan een onbetrouwbaar perspectief zijn. Je weet niet zeker of alles waar is wat de ikpersoon vertelt. Zij kan je opzettelijk bedriegen maar ook een verkeerd beeld geven omdat zij in de war is ofzo.

B (ander perspectief)
Blz. 213
Wanneer ik in de trein naast haar zit, rijdt ze in elk geval niet de verkeerde kant op. Misschien kan ik voortaan voor háár iets betekenen. Ik pak mijn schoolagenda en blader naar de pagina die is volgeplakt met pasfoto’s die ik en sacha in de automaat op het station hebben gemaakt. Ik kijk ernaar totdat ze beginnen te zwemmen voor mijn ogen. Ook al tekken we op de foto’s gekke bekken, Sas is en blijft even leuk als altijd, en ik ben net zoals anders een uil. Het had ook andersom kunnen zijn, en dan had ík nu in een bierflesje gepast. Het is immers maar toeval hoe je eruitziet. misschien is toeval dus wel het woord dat het hele leven verklaart. Dat idee geeft me geen veilig gevoel. En het lijkt me ook niet iets waarmee ik morgen op kamp nieuwe vriendinnen ga maken. O, het is maar toeval, hoor, dat de pony’s bij jou nooit bokken. Ze zien me aankomen. Ik moet het anders aanpakken. Als ik vol belangstelling aan iemand vraag of zij in toeval gelooft, raken we vast wel in gesprek. Of vinden ze me dan te serieus? Ik moet het vanaf het allereerste moment goed zien aan te pakken. Maar ik weet nu al hoe ik me morgen zal voelen, als Johnny me bij de stal heeft afgezet. Ik zal de enige zijn die alleen is. De enige die niemand bij zich heeft die nog even gauw wat instructies aan de leiding geeft: ‘mijn dochter wil beslist niet meer op een shetlandertje. En als ze een dag helemaal nergens zin in heeft, laten jullie haar maar gewoon met rust. Het moet een beetje leuk voor haar blijven, het mag geen moeten worden.’ Dat het leuk moet blijven, daar zie ik nog het ergste tegen op. de vaders en moeders zijn er nog niet vandoor, naar hun boor of de camping, of het feest zal beginnen. Weet je wat ze beter eerst hadden kunnen doen? In het zand van de dressuurbak om iedereen afzonderlijk een cirkel trekken.

Ik verander het perspectief nu vanuit een ander persoon die alles verteld over Fiebie zodat je alles niet meer in de
Ikvertelsituatie hebt maar in de personale vertelsituatie. Ik heb hiervoor gekozen omdat ik het vaak wel leuk vind om een boek te lezen wat niet in de ik-vorm staat geschreven.

Wanneer zij in de trein naast haar zit, rijdt ze in elk geval niet de verkeerde kant op. misschien kan ze voortaan voor háár iets betekenen. Ze pakt haar schoolagenda en bladert naar de pagina die is volgeplakt met pasfoto’s die zij en Sacha in de automaat op het station hebben gemaakt. Ze kijkt ernaar totdat ze beginnen te zwemmen voor haar ogen. Ook al trekken ze op de foto’s gekke bekken, sas is en blijft even leuk als altijd, en zij is net zoals anders een uil. Het had ook andersom kunnen zijn, en dan had zij nu in een bierflesje gepast. Het is immers maar toeval hoe je eruitziet. Misschien is toeval dus wel het woord dat het hele leven verklaart. Dat idee geeft haar geen veilig gevoel. En het lijkt haar ook niet iets waarmee ze morgen op kamp nieuwe vriendinnen kan maken. O, het is maar toeval, hoor, dat de pony’s bij haar nooit bokken. Ze zien haar aankomen. Ze moet het anders aanpakken. Als ze vol belangstelling aan iemand vraagt of zij in toeval gelooft, raken ze vast wel in gesprek. Of vinden ze haar dan te serieus? Ze moet het vanaf het allereerste moment goed zien aan te pakken. Maar ze weet nu al hoe ze zich morgen zal voelen, als johnny haar bij de stal heeft afgezet. Ze zal de enige zijn die alleen is. De enige die niemand bij zich heeft die nog even gauw wat instructies aan de leiding geeft: ‘mijn dochter wil beslist niet meer op een shetlandertje. En als ze een dag helemaal nergens zin in heeft, laten jullie haar maar gewoon met rust. Het moet een beetje leuk voor haar blijven, het mag geen moeten worden.’ Dat het leuk moet blijven, daar ziet ze nog het ergste tegen op. de vaders en moeders zijn er nog niet vandoor, naar bun boot of de camping, of het feest zal beginnen. Weet je wat ze beter hadden kunnen doen? In het zand van de dressuurbak om iedereen afzonderlijk een cirkel trekken.

C
bevat het boek 1 of meer verhaallijnen? Zijn ze gelijkwaardig of ondergeschikt?
- er is eigenlijk maar 1 verhaallijn, er gebeuren wel meerdere dingen maar er is maar 1 verhaal.
Worden de gebeurtenissen in de verhaallijnen in logisch-chronologische volgorde verteld of niet?
- ja, het word allemaal in chronologische volgorde verteld, uit de ene situatie zie je de volgende situatie opbloeien.
Is de vertelwijze aaneengesloten of fragmentarisch? Wat is het effect?
- het is aaneengesloten, het gaat niet van de hak op de tak maar het verhaal loopt gewoon vloeiend door.
Welke invloed heeft de structuur op de spanningsopbouw?
- doordat ze zo alles in een keer door verteld blijf je doorlezen. Ook als het spannend word blijf je doorlezen omdat het één verhaal is. Daardoor word het natuurlijk best spannend, omdat je de spanning gelijdelijk kan late oplopen en het niet ineens voor je neus staat.


De leeservaring.
Ik vond dit boek heel apart om te lezen. Het verhaal word op een leuke manier verteld en ik bleef het ook doorlezen ook al was ik moe. Doordat het verteld is vanuit de ogen van een tiener blijft het natuurlijk ook leuk voor de mensen van mijn leeftijd. Ik vond het wel zielig dat ondanks dat fiebie zoveel moeite doet om haar vriendin terug te vinden, het haar niet lukt. Sacha is uiteindelijk niet meer in leven. Ik kan dit boek niet echt met andere boeken vergelijken. In ieder geval niet met boeken die ik al gelezen heb. De straat taal heb ik nog nooit eerder in een boek teruggevonden. Het onderwerp is op zich niet heel origineel, maar de manier van schrijven vind ik wel origineel. Ik vind het boek wel een echte aanrader.

Over Renate Dorrestein

Renate Dorrestein groeide op in een rooms-Katholiek advocatengezin in Amstelveen. Na de nonnenschool en het gymnasium aan het Keizer Karel College ging ze als leerling-journalist werken bij Libelle en Panorama. Door de vele reizen die ze kon maken voor het blad en de ervaringen die ze opdeed, werd haar persoonlijkheid en daardoor ook haar schrijfstijl gevormd. Na een aantal jaren ging ze in 1977 freelance schrijven. Midden jaren zeventig was Dorrestein al samen met een vriendin het productiebureau Proburo gestart, dat bijlagen verzorgde voor tijdschriften. In de periode 1977 - 1982 publiceerde ze in Het Parool, Viva en Opzij. Van het laatste blad werd ze in 1982 redacteur, waarna ze zich verder in feministische richting ontwikkelde. Ze was in 1986 betrokken bij de oprichting van de Anna Bijns Stichting, die elke twee jaar een prijs uitlooft voor 'de vrouwelijke stem in de letteren'. Als romancier debuteerde Dorrestein in 1983 met Buitenstaanders, daarvoor was ze al bekend van haar columns in onder andere Opzij. Naast vele romans schreef Renate Dorrestein twee autobiografische boeken, in 1988, Het perpetuum mobile van de liefde over haar 'zelfmoordzusje' en in 1993, Heden ik over de ziekte ME die zich in 1991 bij haar aandient. De zelfmoord van haar zusje in 1979 is op haar persoonlijkheid en haar schrijverschap een grote invloed geweest, evenals de ziekte ME, die ruim tien jaar haar leven beheerste. Ze richtte in 1993 het ME-Fonds op ter bevordering van onderzoek naar ME/CVS. Het fonds moest echter door geldgebrek worden opgeheven in 2004. In 1993 ontving ze de Annie Romeinprijs voor haar hele werk. Verder kreeg ze voor Een sterke man een nominatie voor de Libris Literatuurprijs, en een nominatie voor de Publieksprijs voor Een hart van steen. In 2002 werd Zonder genade genomineerd voor de AKO Literatuur Prijs. Ook kreeg ze twee internationale nominaties. In 1997 schreef ze op uitnodiging van de CPNB het Boekenweekgeschenk onder de titel Want dit is mijn lichaam. Veel van haar boeken zijn vertaald. In veertien landen (o.a. de VS en Japan) zijn romans van Dorrestein verschenen. Met haar werk Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor (2006) had Dorrestein een primeur: op haar initiatief was achterin reclame opgenomen van een product voor vrouwen in de overgang. Renate Dorrestein schrijft het Boekenweekessay 2008 "Laat me niet alleen".

Hier onder haar bibliografie.
• Buitenstaanders, (1983, roman)
• Vreemde streken (1985, roman)
• Noorderzon (1986, roman)
• Een nacht om te vliegeren (1987, roman)
• Korte metten (1988, columns)
• Het perpetuum mobile van de liefde (1988, roman)
• Vóór alles een dame (1989, kalenderboek)
• Het hemelse gerecht (1991, roman)
• Ontaarde moeders (1992, roman)
• Heden ik (1993, documentaire)
• Een sterke man (1994, roman)
• Verborgen gebreken (1996, roman) (in 2004 verfilmd door Paula van der Oest)
• Want dit is mijn lichaam (1997, Boekenweekgeschenk)
• Een hart van steen (1998, roman)
• Voor Liefde klik op F (1999, kort verhaal, bibliofiele uitgave, Uitgeverij Brokaat)
• Het geheim van de schrijver (2000, documentaire)
• Zonder genade (2001, roman)
• Het duister dat ons scheidt (2003, roman)
• Zolang er leven is (2004, roman)
• Mijn zoon heeft een seksleven en ik lees mijn moeder Roodkapje voor (2006, roman)
• Echt sexy (2007, roman)
• Laat me niet alleen (2008, Boekenweekessay)

Reacties op dit artikel
Anoniem, 2009-02-28
( -3 )

Jamie, 2009-03-01
( 0 )

wat
Anoniem, 2009-03-01
( -6 )

Jamie, 2009-03-01
( -7 )

Ooooh oke, nou bedankt
Nathalie, 2009-05-14
( -2 )

De samenvatting is oke.. maar een beetje lang .
maar de inhoud is goed
Amanda, 2009-10-04
( +2 )

Ik vond het een verschrikkelijk boek, heel erg moraliserend en ongeloofwaardig!
Tessa, 2009-10-04
( +3 )

Vet Goed! Zeker goed te gebruiken ter informatie!
Jamie, 2009-10-05
( 0 )

Mooizo
Anoniem, 2009-10-12
( -3 )

Anoniem, 2009-10-24
( +4 )

Ik vind de samenvatting goed hoor
Maar ik vond het echt een vre-se-lijk saai boek.
In het begin vond ik het nog leuk, maar later was het echt niet grappig meer en ik vond het enorm ongeloofwaardig en vergezocht.
Celeste, 2009-10-29
( +3 )

Samenvatting is goed maar waar zijn de hoofd personen
en de rest is wel goed
Abisalam, 2009-12-02
( -6 )

Hi im abdisalam ik wil sex
Gaat je niks aan, 2009-12-08
( -3 )

Ik snap er helemaal niks van..
Haha, 2010-01-19
( +3 )

Ik vind het gewoon een heel saai boek.
Ik snap er ook helemaal niks van, maar deze samenvatting is wel handig.
THX.
Anoniempjj., 2010-02-01
( -7 )

Ongeloofwaarding? AHAHAHAHA, girl deze hosselaars heb ik op myn school ook.
Diema, 2010-02-09
( -2 )

Joden hebben kankr.
Sam, 2010-04-22
( -2 )

Ik heb er veel aan gehad, hartstikke bedankt!
Fleur, 2011-09-22
( +1 )

Wat een stom boek zeg, veel te ongeloofwaardig..
maar wat een ontzettend goeie samenvatting!
Gemma, 2013-10-02
( 0 )

Het was echt een saai boek. Er was geen duidelijk verhaallijn, ze gingen zo van het heden naar het verleden. Ook werden er naar mijn idee veel moeilijke en onbekenden woorden gebruikt. Conclusie: Het boek voor mensen die houden van ingewikkelde verhalen en moeilijke woorden.
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2018 - Infoyo.nl