X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "School en studie" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Christophorus Columbus

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
0
  Goed artikel ( +8 )
  Slecht artikel ( -8 )
RSS van Marbel Marbel Auteur op infoyo sinds
18 Augustus 2009


Bekijk het profiel van Marbel
Datum: 19-08-2009
Auteur: Marbel
Christophorus Columbus (ca. 1451 - 1506). Italiaanse zeevaarder en ontdekkingsreiziger uit Genua. Omstreeks 1477 ging hij naar Lissabon; hij wilde aantonen dat AziŽ te bereiken moest zijn door westwaarts te varen. De Spaanse koningin Isabella zond hem uit in 1492, waarna hij vier reizen maakte naar de Nieuwe Wereld; waar hij eerst bij de Caribische eilanden en in 1498 in Venezuela landde. Na zich enkele malen met succes te hebben verdedigd tegen valse beschuldigingen raakte hij in 1504 uit de gratie en overleed vergeten en verarmd te Valladolid op 21 mei 1506.

Columbus was geboren in Genua omstreeks 1451 als zoon van een wolkammer die hem naar de universiteit zond in Padua waar hij wiskunde, natuurkunde en sterrenkunde studeerde. Op zijn 14de jaar werd hij zeeman en de eerste jaren leidde hij een avontuurlijk leven, waarin hij niet alleen de havens van de Middelandse Zee, maar ook veel verder verwijderde vezocht.

In het midden van de 15de eeuw waren de meeste zeelieden ook krijgslieden. Columbus schijnt aan een lange reeks piraten ondernemingen deelgenomen te hebben en na een wanhopig gevecht ter hoogte van Kaap St. Vincent verscheen hij voor het eerst in Portugal. De zeeslag had de gehele dag geduurd en het schip van Columbus, dat met enterhaken aan een vijandelijk schip was geklemd, begon te zinken. Volgens zijn zoon zag Columbus, dat hij enkele kilometers van land was; `hij greep een riem en daarmee slaagde hij erin de kust te bereiken. Vernemende dat hij dicht bij Lissabon was, waar veel stadsgenoten van hem woonden, vestigde hij zich daar`.

In Lissabon huwde hij de dochter van een zeekapitein die onder Hendrik de Zeevaarder gediend had en die later gouveneur werd van het eiland Porto Santo bij Madeira. En in Lissabon begon Columbus zijn plannen uit te broeden om een nieuwe zeeweg naar IndiŽ te zoeken. In tegenstelling met de andere zeevaarders van zijn tijd liet hij het denkbeeld, oosterlijk rond Afrika te zeilen, varen. In plaats daarvan brachten de kaarten van zijn schoonvader hem op een gedurfd idee. Hij had gehoord dat enkele schepen ver bewesten Kaap St. Vincent meermalen drijghout hadden gevonden, dat van nog verder uit het westen kwam. Er bestonden legenden over het `verloren Eiland der Zeven Steden`enkele honderden kilometers bewesten de Canarische Eilanden. En aan de kust van de Azoren waren twee menselijke lichamen aangespoeld `met brede gezichten en volkomen afwijkend van christenen`. Deze verhalen vulde Columbus waarschijnlijk aan met eigen herinneringen: hoe mannen op IJsland verteld hadden van een land ver in het westen, dat eeuwen geleden door hun voorouders ontdekt en weer verloren gegaan was. Dit alles wees erop dat als een moedige kapitein naar het westen zou zeilen hij tenslotte land zou bereiken, natuurlijk AziŽ, waarvan IndiŽ deel uitmaakte. Columbus ging vervolgens naar Spanje en bracht de volgende 8 jaren door met vergeefse pogingen Spaanse edelen voor zijn plan te winnen. Toen schreef hij aan de koning (Ferdinand van Arragon)  en koningin (Isabella van CastiliŽ). Maar het land was in een hevige strijd met de Moren gewikkeld; bovendien waren de astronomen en de geestelijken fel gekant tegen het denkbeeld het oosten te bereiken door naar het westen te zeilen. Columbus wilde ontmoedigd vertrekken.
Toen, bijna tijdens zijn laatste avond in Spanje, stapte hij af bij het klooster La Rabida, bij heet zeestadje Palos in Andalucio. Hier ontmoette hij tot zijn grote geluk de biechtvader van de koningin die hem rechtstreeks met de beide vorsten in aanraking bracht. Maar Columbus zelf bedierf bijna alles. Hij eistte onmiddellijk tot admiraal te worden benoemd, vice-koning te worden van alle landen die hij ontdekte en bovendien een tiende van de winst die zijn reis zou opleveren. De voorwaarden werden verworpen en weer stond Columbus op het punt Spanje te verlaten toen een boodschapper hem verzocht terug te keren.
Toen, op 17 april 1492, kwam er te Santa Fe een verdrag tussen de koningin en Columbus tot stand, waarbij de koningin aan de laatste financiŽle steun verzekerde. De stad Palos zou de nodige schepen verschaffen. De koning en koningin hadden volgens Columbus `mij grote eerbewijzen verleend door mij in de adelstand te verheffen, zodat ik mij voortaan Don mocht noemen, mij te benoemen tot Hoge admiraal van de Oceaan, en tot levenslang gouveneur en onderkoning van alle eilanden en vastelanden die ik zou ontdekken en veroveren, en die verder nog in de Oceaan ontdekt en veroverd zouden worden; mijn oudste zoon zou mij opvolgen en zo van geslacht op geslacht voor alle tijden`. 
 

1ste reis

Toen Columbus in Palos kwam ontdekte hij dat het koninklijk bevel tot het leveren van schepen de bewoners had ontzet - en onder hen waren enkele van de beste en moedigste zeelui van Europa. Het vooruitzicht naar het westen te zeilen beangste hen - de tocht naar die eeuwige duisternis en, voor zover zij wisten, de kans over de rand van de wereld te vallen. Een tweede bevel was nodig en eind juli 1492 was de kleine vloot gereed - als vloot tenminste het juiste woord is voor de drie scheepjes die zo'n verre wereldreis moesten maken.
Het grootste der drie vaartuigen, het vlaggeschip Santa Maria (de Heilige Maria), mat slechts 100 ton en het had een bemanning van nauwelijks 50 koppen. Maar toch was het nog groter dan de zusterschepen, de Pinta (het Kind) van 50 ton met 30 koppen en de NiŮa (het Kleintje) van 40 ton en 24 koppen. Alleen het vlaggeschip Santa Maria had een volledig dek. De kleinere schepen werden gedeeltelijk beschermd door een hoge boeg en achtersteven, die hoog boven het water uitstaken.
Op 2 augustus was alles gereed. De officieren en bemanning deden hun communie en de volgende dag stak Columbus met de drie scheepjes vanuit de havenplaats Palos in zee. Columbus stevende eerst langs de Afrikaanse kust tot de Canarische eilanden; toen richtte hij koers naar het onbekende Westen. Een beschadigde scheepsromp, een gebroken roer van de Pinta - Columbus verdacht onmiddellijk de eigenaars, want (volgens zijn dagboek) hadden zij `blijk gegeven van een zekere onwilligheid` het schip te laten vertrekken - en windstilte dwongen de schepen naar de Canarische eilanden terug te keren. Zij besteedde toen bijna een maand aan het repareren van het roer en het innemen van voorraden.
Op 6 september kon men opnieuw zee kiezen. De grote tocht naar het onbekende was nu echt begonnen. Het was twee dagen rustig weer en toen, op de 8ste september, stak de wind op en de Santa Maria kreeg zoveel water over dat de vaart vertraagd werd en die dag en nacht slechts 50 kilometer werd afgelegd. In de daarop volgende dagen verstrekte Columbus in zijn journaal bijzonderheden over de manier waarop hij erin slaagde zijn bemanning voor de gek te houden. Zo schreef hij bijvoorbeeld op de 10de dag dat hij `in dat etmaal zestig zeemijlen aflegde         maar zei dat het maar achtenveertig waren, zodat de bemanning niet beangst zou worden over de lange reis` (de lengte van de zeemijl varieerde sterk in die dagen). Aanvankelijk was er geen reden tot somberheid. Dagelijks zag men verscheidene vogels die de bemanning de illusie gaven dicht bij land te zijn. `Op de 15de viel uit de hemel een schitterende vuurstraat. Op de 16de begonnen zij vele bosjes gras te zien die heel groen waren en pas van het land schenen te zijn losgescheurd`. Hieruit leidden zij af dat zij dicht bij een onbekend eiland waren, maar in ieder geval niet in de nabijheid van het vaste land. Er ontstond op de 17de een kleine opschudding toen de kompasnaald niet zuiver bleek aan te wijzen. Dit werd veroorzaakt door machnetische invloeden die Columbus blijkbaar niet begreep, maar die hij de zeelui kon aanpraten. Dezelfde dag zagen zij `veel meer wier als planten groei van rivieren, en daarin vonden zij een levende krab, die de Admiraal (Columbus) bewaarde. Hij zegt dat deze krabben op land wijzen. Het zeewater werd minder zout bevonden dan bij de Canarische Eilanden. Er stond voortdurend een zachte bries. Iedereen had het naar zijn zin en de beste zeelui gingen naar voren om het eerst land te zien`.
Zij waren nu elf dagen van de Canarische Eilanden en zij zagen steeds meer wier. De scheepjes bevonden zich aan de rand van de Sargasso Zee. Bij zonsopgang op de 21ste zagen zij `zoveel wier dat de zee ermee bedekt scheen, en het kwam uit het westen`. 
Maar nog geen spoor van IndiŽ.
Zwakke wind en dagenlang aanhoudende windstilte vertraagden hun tocht. De zeelui zwommen in zee om de stilliggende schepen en mopperden dat geen wind hen ooit weer terug zou blazen naar Spanje. Tegen zonsondergang van de 25ste meldde de kapitein van de Pinta land. De schepen wijzigden hun koers in die richting en bleven die `s nachts aanhouden, maar tegen de middag van de volgende dag moest Columbus aannemen dat het `slechts wolken geweest waren`. De windstilte hield aan, `de zee was als een rivier, de lucht zacht`, en Columbus schreef dat hun enige verlangen was `de nachtegaal te horen zingen`. Op 7 oktober was er weer loos alarm. de kleine NiŮa die vooruit gevaren was, hees een vlag en loste een schot ten teken dat men land gezien had. Maar naarmate de dag verstreek begrepen de mannnen dat zij weer wolken voor land hadden aangezien. Drie dagen nadien, 34 dagen na het verlaten van de Canarische Eilanden, vertoonden zich de eerste tekenen van muiterij. Columbus schreef: `Het volk kon het niet langer uithouden. Zij klaagden over de lange duur van de reis. Maar de admiraal bemoedigde hen zoveel mogelijk en wees op het vooruitzicht van de voordelen die zij zouden genieten. Want; voegde hij erbij, `Hoe ze ook klagen, ik moet naar IndiŽ en ik zal voortgaan tot ik dat met Gods hulp gevonden zal hebben`.
De volgende dagen zag men van de Pinta en de NiŮa af tekenen van land - een drijvende tak met bessen en een met ijzer beslagen stok - en Columbus schreef: `Iedereen haalde verlicht en blij adem bij deze aanwijzingen`. Die avond stond hij zelf op de hoge kampanje van de Santa Maria op de uitkijk. Om 10 uur zag hij in de duisternis voor zich uit een lichtje flikkeren. opgewonden riep hij een hem door de vorsten meegegeven hoveling om naar het licht te kijken dat `als een waskaars zwakker en dan weer sterker werd`. Toen ging hij naar beneden met de belofte van een goudstuk voor de eerste man die land zou zien. Hij was er zeker van dat de reis ten einde liep. Om twee uur in de morgen van vrijdag 12 oktober zag Rodrigo de Triana van de NiŮa op twaalf kilometers afstand, zwak maar onmiskenbaar in het terrenlicht, de donkere omtrekken van de Nieuwe Wereld. Zij draaiden bij en bij zonsopgang zagen zij een prachtig, vlak eiland voor zich, weelderig begroeid. Columbus ging met gevolg aan land en plantte de koninklijke standaard. Het was een der eilanden van de Bahamagroep. later hoorden zij dat de inboorlingen, die toen het licht werd naar de schepen kwamen kijken, het eiland Guanahani noemden; Columbus gaf het de naam San Salvador (de Verlosser). 
De boten werden gestreken en Columbus, in weelderig scharlaken rood, en vergezeld door de kapiteins der beide andere schepen, werd aan wal geroeid. De admiraal droeg zelf de Spaanse vlag, en zijn twee metgezellen droegen vaandels waarop een groen kruis met twee geborduurde kronen en de letters F en Y (Fernando en Ysabel). Columbus stapte aan land, liet zich op een knie neer, kuste de grond en verklaarde het land tot eigendom van Spanje. Toen de inboorlingen dichterbij kwamen zag Columbus hen als `een volk dat eerder door liefde dan door geweld zou kunnen worden bekeerd tot ons heilig geloof. Wij gaven enkelen een rode muts en glaskralen om hun halzen en vele andere dingen van weinig waarde waarmee zij heel blij waren; wij werden zo goed bevriend dat het een wonder leek. Later kwamen zij naar onze boten zwemmen om ons papegaaien te brengen, kluwen katoen, pijlen en vele andere voorwerpen die wij van hen kregen in ruil voor allerlei andere dingen die wij hun gave, o.a. koperen belletjes`.
Columbus begreep dat hij niet het "IndiŽ" van het oosten ondekt had. Wat hij niet wist was dat hij in het westen door het vasteland en een machtige oceaan - de Grrote Oceaan - uitzichtloos van zijn doel gescheiden was. Toch bleef hij drie maanden lang zoeken, eerst tussen talloze eilanden door, toen langs de kust van het huidige Cuba. En kwam vervolgens op HaÔti terecht. Daaar aangekomen, bouwde Columbus een klein fort, dat hij door een aantal van zijn schepelingen liet bezetten. Het was de eerste nederzetting in de Nieuwe Wereld. Maar zo beschoude Columbus het door hem ontdekte gebied niet. Hij leefde in de stellige overtuiging, dat hij de Oostkust van AziŽ had bereikt, dat hij dus in IndiŽ was aangekomen. Daarom noemde hij de bewoners van de door hem ondekte eilanden, geheel ten onrechte, Indianen. Op de 4de januari 1493 aanvaarde Columbus de terug reis. Hij had zich ingescheept op de Pinta, daar hij de Santa Maria wegens opgelopen averij, (dit gebeurde voordat hij op HaÔti aankwam) moest achterlaten. Wederom na een gevaarvolle tocht liet hij op 15 maart de ankers voor Palos vallen. De ontdekker werd door de Spanjaarden met geweldige geestdrift ontvangen. Zijn tocht van Palos naar Barcelona was een triomftocht. Te Barcelona, aan het hof, werd hij bijna als een gezant begroet. Bij de koning en koningin gezeten, vertelde hij over zijn reis en zijn ontdekkingen. Hij liet de papegaaien, de katoen, het goud, de vogels, de dieren en de planten zien die hij verzameld had - ook de negen inboorlingen die hij ter bekering tot het christendom had meegebracht. Hij legde nogeens de nadruk op de grote rijkdommen van `IndiŽ`. Toen hij uitverteld was, droeg hij de door hem ontdekte landen aan Ferdinand en Isabella over. Van hun kant haastten de vorsten zich om Columbus met de hoge waardigheden te bekleden, waarop hij volgens het gesloten contract recht op had. 
  

2de reis

Op 24 september 1493 vertrok Columbus weer, ditmaal met het bevel over een vloot van drie grote galjoenen en veertien karvelen, volgestuwd met 1500 man, 12 missionarissen en alles wat voor kolonisatie nodig was. Columbus stelde zijn koers zuidelijker dan bij de eerste tocht en zo ontdekte hij op 3 november het Antilleneiland Dominica. na noordwaarts gevaren te zijn bereikte hij over Portorico en de Maagden Eilanden wederom HaÔti. Daar vond hij van de ford niets meer over. De inboorlingen hadden het verwoest en alle leden van de bezetting vermoord of verjaagd. Nadat hij er een gedeelte van de ditmaal meegevoerde kolonisten had afgezet, voer hij verder naar Cuba. Hij meende, dat dit een deel van het vaste land van AziŽ was. Langs de zuidkust van Cuba varende, dacht hij langs de kust van China Malakka te bereiken. Voor hij tot de ontdekking kwam, hoezeer hij zich vergiste, zag hij zich door ziekte, die vijf maanden duurde, gedwongen om terug te gaan. Vooraf gaf hij aan zijn broeder Bartolomeo, die met drie schepen ui Spanje was gekomen, het bevel over de kolonie op HaÔti over. Bij zijn terugkeer in juni 1496 te Cadiz bleek hij in ongenade te zijn gevallen.

3de reis

In het voorjaar van 1498 ondernam Columbus zijn derde tocht naar heet nieuw ontdekte land. De bemanning van de zes schepen, waarover hij ditmaal het gezag voerde, bestond voor een gedeelte uit gestrafte misdadigers. Dit gebeurde op verzoek van Columbus zelf, omdat er op andere wijze geen gegadigden te krijgen waren. In het nieuwe land aangekomen bereikte Columbus nu voor de eerste maal het vaste land van Zuid-Amerika en wel bij de monding van de Orinoco. Columbus hield deze stroom voor een rivier uit het Paradijs. Toen de ontdekker hierop weder in HaÔti kwam, vond hij de zaken geheel in de war. Er waren grote onlusten uitgebroken. De Spanjaarden voelden er niet veel voor om zich onder de bevelen van Columbus en zijn broeder te stellen. In hun Spaanse trots beschouwden ze beiden als door hun geminachte vreemdelingen. Geleid door de opperrechter Roldan kwam een gedeelte van de kolonisten in opstand. Bij deze moeilijkheden bleek nu, dat Columbus, hij mocht dan een vermaard ontdekkingsreiziger zijn, een slecht bestuurder was. Toen het hem niet lukte om rust en orde te herstellen, verzocht hij aan de Spaanse regering om een scheidsrechter te zenden. Te laat zou Columbus deze stap betreuren. De Spaanse regering voldeed nl. aan dit verzoek door een zekere Francisco Bobadilla te zenden, maar deze was aan zulk een uitgebreide volmacht voorzien, dat Columbus als vice-koning niets meer te zeggen had. In plaats van als eerlijk scheidsrechter op te treden, koos Bobadilla dadelijk de zijde van genoemde recher Roldan en Columbus werd in ketenen geklonken naar Spanje overgebracht. Toen hij in november 1500 te Cadiz was aangekomen, haastten Ferdinand en Isabella zich om het onrecht zoveel mogelijk te herstellen, maar Columbus zag zich niet in zijn waardigheden hersteld. Een zeker D`Ovanda werd als stadhouder over de nieuwe gebieden aangesteld. Bobadilla zag zich teruggeroepen en Roldan werd in verzekerde bewaring gesteld. Op hun terug reis naar Spanje kwamen beiden tijdens een storm om het leven. D`Ovanda, de stadhouder, bleek uitstekend voor zijn taak berekend. Hij wist orde en rust onder de kolonisten te herstellen.

4de en laatste reis

In 1502 ondernam Columbus wederom een tocht naar het Westen. In het begin van mei voer hij met vier schepen uit. Na een bezoek aan de Antillen stevende hij naar de kust van het vaste land van Midden-Amerika. Hij geloofde stellig, dat hij nu Achter-IndiŽ bereikt had en trachtte in zuidelijke richting varende een doortocht te vinden. Maar de treurige toestand, waarin zijn schepen verkeerden, dwong hem om terug te keren. Hij moest ze op Jamaica op het strand zetten. Gelukkig vond hij de stadhouder D`Ovanda bereid om hem een schip te beschikking te stellen. Hiermee kwam hij in november 1504 in Spanje terug. In dezelfde maand stierf zijn beschermster, koningin Isabella. Koning Ferdinand bleef hem weliswaar als grande behandelen, maar voelde geen lust om de ontdekker nog bij nieuwe ondernemingen te steunen. Columbus raakte in vergetenheid.
In mei 1506 stierf hij te Valladolid, waar hij werd begraven. Zeven jaar later werd zijn stoffelijk overschot overgebracht naar Sevilla. Vandaar voerde men het in 1550 naar San Domingo: in 1796 werd het te Havanna begraven. Eerst in 1898, toen Spanje zijn laatste bezitting, die het door Columbus` tochten in Amerika verworven had, had verloren, werd het weer naar Europa gebracht, waar het een waardige rustplaats vond in Sevilla, in het mausoleum

Slot

Ieder weet, dat de door Columbus ontdekte `Nieuwe Wereld` niet naar hem genoemd is. Die eer is te beurt gevallen aan de Italiaanse zeevaarder Amerigo Vespucci, die handiger was in het uitbuiten van behaalde successen dan Columbus. Van de vier door hem ondernomen tochten naar de nieuw ontdekte gebieden zond hij uitvoerige rapporten aan zijn beschermer Lorenza de Medici. deze verhalen, oorspronkelijk in het Spaans geschreve, werden vertaald in het Italiaans, Duits en Latijn en over geheel europa verspreid. Dit heeft eretoe geleid, dat men de nieuw ontdekte landen Amerika is gaan noemen naar Americus, de Latijnse naam voor Amerigo Vespucci.
Het onrecht, hierdoor aan de eigenlijke ontdekker gedaan, heeft men later ten dele goed trachten te maken door een van de Amerikaanse staten Columbia te noemen. 
Nog tijdens het leven van Columbus en ook na diens dood zetten de Spanjaarden hun ondernemingen in Zuid- en Midden-Amerika voort. 

Reacties op dit artikel
Anoniem, 2009-09-03
( +1 )

Wat een groo verhaaaaaaaaal
Anoniem, 2009-09-04
( -6 )

Hoihoi wat groot
Zdxdzxdz, 2009-12-09
( -6 )

Haha
Anoniem, 2009-12-10
( -4 )

Verspilling van je tijd
Marbel, 2009-12-11
( -3 )

Hoezo tijdsverpilling
Anonieme schrijver, 2010-01-17
( -3 )

Leuk heb er erg veel aan moet voor school een logboek maken over columbus maar weet alleen niet waarneer hij op de Canarische Eilanden terecht komt kan iemand mij helpen...
Anonieme crew, 2010-01-17
( -4 )

Hoii, anonieme schrijver
misschien heb je hier wat aan hij is nog niet hele maal af maar je weet maar noot
xx my

3 augustus 1492
14:00 Mijn levensdroom is uitgekomen! Elke dag, elk uur, varen over zee. Ik mag namelijk mee met Columbus op reis, en nu, nu gaan we zo vertrekken uit de haven van Palos de la Frontera. Er staan mensen langs de kant, naar ons te zwaaien en te kijken. We zijn nu al aan het varen! Ik zie de mensen zelfs niet meer. Toen riep Modi een vriend van Columbus, dat we moesten verzamelen. We kregen toen allemaal een taak; Mijn taak was om bovenin in het kraaiennest te staan. En roepen ‚Äúland in zicht!‚Ä? als ik land zag; als er een schip aankwam moest ik heel hard ‚Äúschip in zicht‚Ä? roepen als het een normaal schip was, al waren het piraten moest ik heel hard ‚Äúpiraten aan bakboord of piraten aan stuurboord‚Ä? roepen. Toen zij iemand tegen mij dat ik via de touwen naar boven moest klimmen en dan op het kraaiennest gaan staan en met de verrekijker turen over de zee√ęn. Het was een hele klus om boven te komen maar ik ben er. Onder mij hoor ik allemaal gekakel. Allemaal mensen die ook bezig zijn hun taak uit te brengen. Een vriend van mij is ook mee hij heet Arie Lekkerbek, eigenlijk heet hij Arie van Egmond maar iedereen noemt hem lekkerbek omdat hij zo lekker kookt. Hij heeft geluk dat hij hier op het schip ook kok is. Hij zit lekker binnen om alvast het eten voor vanavond klaar te maken. Ik zie nergens nog een schip, eiland of gewoon een stuk land, we zijn natuurlijk ook nog maar net weg. Gelukkig schijnt de zon, maar als het regent moet ik hier ook op het kraaiennest staan in mijn dunne pakje. Toen ik een tijdje boven had gestaan en nog steeds niks zag riep Columbus:‚Ä?tijd om te eten‚Ä?.We gingen allemaal aan √©√©n grote tafel, iedereen begon gelijk tegel elkaar te praten en te eten. Het was een erg lekkere maaltijd, hopelijk krijgen wij elke dag zulk soort eten en komen wij niet tekort. Met elkaar kletsen wij de dag nog na. En dan is het tijd om te slapen, gelukkig is het niet mijn beurt om al meteen nachtwacht te houden en kan ik nu lekker slapen.
Rody Roodbaard

6 september 1492
Er was van alles gebeurd, want wij zijn goederen wezen halen op de Canarische Eilanden, ook hebben wij heel lang gewacht voordat we weer konden vertrekken want de boten waren niet meer helemaal in orde. Nu is het eindelijk zo ver om weer te vertrekken. Ik sta weer op de mast. We zijn nu al ruim een maand onderweg! Maar nog steeds zou ik niet van het schip af willen. Er zijn er al wel best veel aan scheurbuik overleden, ik kan er nu al zeker 10 opnoemen. Ook ken ik nu al heel veel mensen op dit schip. Ook op de andere schepen ken ik een paar mensen. We hebben vaak met elkaar gepraat toen we bezig waren met de schepen te repareren. Iedereen moest helpen ook de mensen die niet goed zijn op dingen te bouwen zoals ik, toch moest je helpen maar nu heb ik het geloof ik wel een beetje onder de knie.
Koe, 2010-01-19
( -1 )

Hoi ohi, 2010-01-19
( -3 )

Leuke sitee
Boekieeeee, 2010-01-19
( +1 )

saaaaai
Koekjes, 2010-01-19
( -4 )

leuk maar ook saai
Scheet, 2010-01-19
( -4 )

wat een *site
Mr.bean, 2010-01-19
( -2 )

wat een verhall val, er in van slaap
Zeemqn, 2010-01-19
( +1 )

Waaat ging hij toen hij 14 was werken bij de zeeman? xd
Ja zeeman, 2010-01-19
( -1 )

Jaaah werken en lekker goedkoooop
Mr.bean, 2010-01-19
( -1 )

Ga naar de aldi
Nerea, 2010-02-12
( +1 )

Boringg!, maar wel goed om te kopieren muahahahhahaaaa
Don, 2010-03-02
( -2 )

Anoniem, 2010-10-29
( 0 )

Geen zin om te lezen
Wim, 2010-11-25
( -1 )

Stomme siteee
Wim, 2010-11-25
( -1 )

Super stommen siteeee
Wim, 2010-11-25
( -2 )

Borwing veel te veel geen zin in lezengr
Asdf, 2011-01-06
( -3 )

Sex
Hoihoihoi, 2012-04-19
( -2 )

FOUT!!!!
Iemand die zoekt naar leu, 2012-06-12
( -2 )

Ik zoek eigelijk iets voor mijn spreekbeurt zoal LEUKERE HOOFDSTUKKEN

Gr:Iemand die zoekt naar interesante hoofdstukken
Marie louise, 2012-06-13
( -3 )

Veel info goed om te weten voor school
Kankerlover, 2012-12-15
( -1 )

KANKER KANKER KANKER SLECHTE SITE
Pppp, 2013-01-30
( -3 )

leuk
Mama sabakoe, 2013-01-30
( -2 )

saaiwe
Mees, 2014-03-14
( 0 )

Wow zo goed ik vind bijna geen info over hem bedankt ik had dit echt nodig
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:

Auto en vervoer Computers en internet Dier en natuur Electronica Eten en drinken Financieel Hobby en vrije tijd Huis, tuin en wonen Kunst en cultuur Mens en gezondheid Mijn mening over... Muziek, Tv en films Samenleving en ontwikkeling School en studie Sport Vakantie en vermaak Wetenschap Zakelijk




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2017 - Infoyo.nl