X

Sinterklaasgedichten maak je simpel, snel en origineel!

  • Ontvang 5 originele gedichten
  • Volledig gepersonaliseerd
  • In 2 minuten klaar!
Ga naar sinterklaasgedichten.net
Infoyo
Vragen en antwoorden
Zoek artikelen:

Enquete iPhone 4

Ontvang het laatste nieuws over "School en studie" en maak kans op 1000 euro cash.
Laat nu je e-mailadres achter. Speel gratis mee.


Op de mulo tijdens de oorlog (9)

Venster sluiten

Maak een melding van dit artikel
Selecteer de motivatie van je melding:
Spam / reclame Misleidende of onduidelijke inhoud
Lage inhoudelijke kwaliteit Niet Nederlands
Erotische inhoud Artikel bestaat reeds op internet
Gokken / Illegale promotie Andere reden...

Omschrijf de motivatie van je melding:
Venster sluiten

Stuur dit artikel door
Je naam:
Je e-mailadres:
E-mailadres ontvanger:
Artikelscore
0
  Goed artikel ( 0 )
  Slecht artikel ( 0 )
RSS van emkelina9 emkelina9 Auteur op infoyo sinds
22 Februari 2010


Bekijk het profiel van emkelina9
Datum: 11-03-2010
Auteur: Emkelina9
En hier dan het allerlaatste artikel van zoveel jaar geleden. Ik begon met 2 delen over de militaire dienst toen ; deel 3 over het Prinseneiland; deel 4 ging over aardappelen en suiker tijdens de oorlog; deel 5: varen en zeilen op het IJ e.d. na de oorlog; deel 6 over: hoe illegale krantjes toch nog gered werden; deel 7 eten uit de gaarkeuken …,deel 8 twee karren rode kool halen uit Zwanenburg…. en nu als laatste deel 9:hoe het ging op de mulo tijdens de oorlog

Toen de duitse bezetting begon zat ik nog op de lager school, (de tegenwoordige basisschool) Ik herinner mij nog dat ik op de Hoofdweg in Amsterdam naar de intocht van de Duitsers keek. Ze kwamen vanuit het zuiden en reden richting Haarlemmerweg. Hoe anders was het toen de Engelsen en Canadezen die zelfde tocht maakten; toen werd er bij elk passerend toertuig gejuicht, maar nu in 1940 stonden er ook veel mensen te kijken, maar niemand die een mond open deed.

Och in het begin van de bezetting was er nog niet zoveel aan de hand; het leven ging min of meer gewoon door. Iedereen ging weer aan het werk en dus ik naar school.
Maar langzamerhand werd het toch merkbaar dat er schaarste kwam van artikelen voor de eerste levensbehoefte. Er kwamen voedselbonnen, Voor bepaalde artikelen werden aparte toewijzingen gegeven, zoals b.v. fietsbanden e.d.

Toen ik van de lagere school naar de mulo ging heb het eerste jaar nog van mijn fiets gebruik kunnen maken, maar al gauw was het fietsen afgelopen, want een scholier hoefde niet op een bandentoewijzing te rekenen; die kon best lopen of anders op de tram.

Daar we het thuis ook niet zo breed hadden, werd het dus lopen vanaf het tweede jaar op de mulo. Mijn ouders hadden mij op een mulo gedaan, die volgens kennissen en familie erg goed was. Achteraf leek mij een muloschool in de buurt net zo goed, maar ja. Ik woonde op het Columbusplein in oud-west van Amsterdam en de mulo was in de Amaliastraat, een zijstraat van het Frederik Hendrikplantsoen, dus dat was wel een half uur lopen.

Als je de kans kreeg ging je “bakkie wippen”, achter op een vrachtauto zien te komen. Veel vrachtwagens hadden toen een open laadbak waar je je aan vast kon houden en dan met je voeten steunen op een onderbalk o.d.

Op een gegeven moment heb ik het afgeleerd omdat ik tijdens het bakkie wippen van een wagen met een hoog achterschot viel. Toen ik net hing en probeerde mij omhoog te trekken zodat ik op het schot kon gaan hangen, zag de chauffeur mij en begon zo hard mogelijk te rijden. Daarbij ging hij over gaten en kuilen in het wegdek, zodat ik nog net kon blijven hangen maar dat niet lang volhield en op straat viel. Ik voelde na de val aan mijn pijnlijk voorhoofd en voelde langzaam een behoorlijke bult groeien. Op school werd ik “het erkertje” genoemd.
De eerste jaren hadden we nog wel ’s-morgens en ‘s-middags school. Maar dat ging later veranderen. In de hongerwinter was het alleen ’s-morgens en ’s-middags was er elders gelegenheid als scholier om een hap eten te nuttigen. Elke hap was toen meegenomen, alleen liep je het er bijna weer uit, want het schoolgebouw waar de uitreiking van het eten plaats vond, was in de buurt van de muloschool.

Ook papier werd schaars. Met moeite kon je ergens nog wat schriften bemachtigen om het huiswerk te maken. Als er een repetitie werd gehouden, Naam de leraar een paar vellen uit een schrift en scheurde die aanvankelijk in vier stukken, maar naar- mate de tijd verstreek, werd dit steeds kleiner. Verder werd er bij gezegd, dat je klein maar duidelijk moest schrijven, want als het niet leesbaar was dan was het fout.

Vergeleken met de huidige scholen was de muloschool bijzonder kleinschalig. Er waren 6 klaslokalen en dus 6 leraren. Elke driekwartier werd er gewisseld, dus ’s-morgens vier vakken en in de middag vier. Als je pech had kreeg je voor acht vakken huiswerk mee.

Toen er ook geen electra meer was werd het huiswerk eerst gemaakt bij kaarslicht maar dat was maar kort voorradig. Mijn vader kwam later met een carbietlamp thuis van zijn werkgever, maar ook de carbiet raakte op.

De volgende oplossing werd gevonden voor de verlichting: mijn moeder had een trapnaaimachine waarop mijn vader een fietsdynamo monteerde. Ik zat dus onder het trappen vaak huiswerk te maken.

Tijdens een lesuur op school ontstond enig rumoer in de klas; er kwamen veel vliegtuigen over en de kinderen bij het raam konden het niet laten om te roepen dat er allemaal pakken werden uitgeworpen. De voedseldropping was gaande.

Weer stond ik op de Hoofdweg, maar ditmaal kwamen de bevrijders langs. Uit de gaarkeuken kwam beter voedsel en de biscuitpap smaakte best..

Wat zijn we tegenwoordig verwend.!

Reacties op dit artikel
Wees de eerste die een reactie plaatst!
Plaats een reactie
Naam:
E-mailadres:

Reactie:




      Home   -   Aanmelden   -   Top artikelen   -   Nieuwe artikelen   -   Sitemap   -   Help   -   Links   -   Privacy policy   -   Contact
Copyright © 2018 - Infoyo.nl