Talent verspilling

Als het om talent gaat, dan kun je je afvragen wat het nu precies is. Is dat het aangeborenvermogen om iets te kunnen. Zoals alle mensen een talent hebben om taal te leren. Of is talent een combinatie van basale vaardigheden die samen het mogelijk maken om iets te leren. Zoals het vermogen om visuele patronen te herkennen gecombineerd met fantasie een talent geeft voor schaken, schilderen, tekenen. Terwijl het vermogen om geluidspatronen te herkennen gecombineerd met fantasie een talent geeft voor componeren. Terwijl het vermogen om menselijke emoties te herkennen gecombineerd met fantasie leidt tot het talent om te ondernemen.

Wat wel duidelijk is, is dat talent op zichzelf niets betekent. Talent hebben betekent niet dat je automatisch schaakgrootmeester wordt, of componist of ondernemer. Talent hebben betekent slechts de mogelijkheid bezitten om ergens goed in te worden. Want om zich te kunnen ontwikkelen, moet talent wel de omstandigheden geboden worden waarin het zich kan ontwikkelen. Zoals een componist niet meer kan worden dan een liedjesschrijver, als iedereen alleen maar zingt. Zoals een ondernemer alleen maar meer risico's kan nemen dan anderen als niemand voor hem wil werken.

Talent verspillen is niet zo moeilijk als het wel klinkt. In landen waar armoede en hongersnood heerst wordt heel veel talent verspild. In die landen is het enige talent dat mensen kunnen ontwikkelen het talent om niet te sterven. Maar ook in landen met heel veel geld wordt talent verspild, omdat bijvoorbeeld ouders het veel belangrijker vinden dat hun kinderen leren hoe ze rijk worden dan hun talent te ontwikkelen.

Ons talent om talenten te herkennen is dan ook zeer slecht ontwikkeld. Omdat we als doel niet stellen het ontwikkelen van talent, maar het belang van de economie voor laten gaan. We zijn dus vooral op zoek naar talent dat een bijdrage kan leveren aan de ontwikkeling van de economie.

Talent verspillen is dus inherent aan de situatie waarin talent zich bevindt. In een eenzijdige situatie worden alleen die talenten ontwikkeld die in die situatie nuttig zijn. Natuurlijk zijn er uitzonderingen. Maar zelfs dan blijkt vaak dat het talent slechts ontwikkeld wordt in reactie op de situatie waar de eigenaar van het talent zich in bevindt. Iemand wordt muzikant, omdat hij op die manier geld kan verdienen om eten te kunnen kopen. Of Iemand wordt muzikant omdat hij dan eten krijgt van anderen, die eten verzamelen terwijl hij muziek maakt. Zelfs in een economie als de Nederlandse is het slechts mogelijk om de verschillende kunstzinnige talenten te ontwikkelen, omdat wij genoeg geld er aan uit willen geven om ons door die talenten te laten vermaken. Zouden wij in Nederland vinden dat alleen talenten gericht op het verdienen van geld subsidie mochten krijgen, dan zouden mensen met een talent voor muziek eerst moeten leren geld verdienen voordat ze hun muziek talent konden ontwikkelen.

Uiteindelijk is de mate waarin bepaalde talenten verspild worden dus een keuze die gemaakt wordt door een maatschappij. Wat misschien wel de beste verklaring is voor het feit dat talent geen aangeboren eigenschap is, maar een combinatie van mogelijkheden. Die menselijke mogelijkheden kunnen ook op andere manieren ingezet worden.